De Robotalisation - een theorie van een nieuwe economische revolutie

In de late 18e eeuw onze economie is veranderd, zijn moderne machines uitgerold, de verdeling van arbeid werd gesticht en de mensen begonnen te werken in grote fabrieken waar ze gespecialiseerd waren op verschillende werkplekken stappen. We noemden dit proces industrialisatie en het veranderde de manier waarop we gewoond en gewerkt op vele manieren. Nu, bijna 300 jaar later, zijn we nog geconfronteerd met een nieuwe revolutie, die is helaas niet echt een naam, dus ik viel zo vrij om te noemen het "robotalisation" tijdelijk.

Ik wil jullie voorstellen aan dit bericht met een recht van de beroemde informaticus Gordon Moore , die zegt dat computersystemen zijn prestaties te verdubbelen om de 18 maanden, dus als we doorgaan op de verdubbeling van onze prestaties van de computer in dit tempo kunnen we theoretisch te kunnen maken humanoïde kunstmatige intelligentie in de komende 30 tot 50 jaar. Dat is filosofisch gesproken - maar het is een feit dat er al tientallen van wijze mensen in tal van universiteiten en bedrijven, die vandaag zijn onderzoek doet naar kunstmatige intelligentie en robotica nieuwe technologieën.

Maar wat gebeurt er als de kunstmatige intelligentie van de machines is ontwikkeld mens zo ver dat zij het zou kunnen vervangen? Een beroemde econoom ooit noemde deze situatie een paradox en toegelicht op deze manier: als iemand in een bioscoop opstaat hij heeft een voordeel, omdat hij ziet beter, maar als iedereen opstaat iedereen ziet erger. Dus als een ondernemer vervangt zijn arbeiders door machines, zal hij zeker een voordeel hebben, maar als iedereen het doet, iedereen zal kopen, hebben een nadeel, omdat de ondernemers niet kunnen verkopen hun producten niet meer of liever gezegd de mensen doen om het geld niet de producten omdat ze werkloos zijn. De schuifsterkte tussen de arme en de rijke mensen enorm zou scheiden en ons economisch systeem niet meer zou werken.

Dat zou in het ergste geval. Maar zoals de oude Chinese filosofie yin yang ons ooit verteld dat elke schaduw ook zon heeft een, is er een enorm potentieel in deze technologie, een potentieel dat niet kon gewoon veranderen onze economie, maar hoe kon veranderen de manier waarop wij leven op deze aarde en we met elkaar omgaan en onze planeet. Theoretisch, kregen we de kans om een wereld waarin iedereen toegang heeft tot alle materiële waarden te creëren. Een wereld zonder armoede, ecologische vernietiging en oorlogen. Een wereld waarin mensen vrij zijn om te beslissen wat te doen met hun leven. Maar dat is slechts een droom, feit is dat we hebben om het systeem te vinden van een nieuwe economische, een systeem dat is gebaseerd op de hersenen werken en intellectuele eigendom.

Ook moeten we niet voorbijgaan aan dit proces, omdat er al duizenden van industriële robots werken in fabrieken over de hele wereld op dezelfde assemblagelijnen waar de industriële revolutie begon 200 jaar geleden en waar mensen werkten 50 jaar geleden. Dus naar mijn mening de robotalisation is al begonnen inmiddels. Na de assemblagelijn werknemers veel banen van de dienstensector zal volgen geriatrische verpleegkundigen, kassiers, schoonmaakster ... - alle banen die eventueel zou kunnen worden vervangen door robots in de komende decennia.