In 2007 meer dan 850 miljoen mensen wereldwijd honger, elke dag 25.000 van hen stierven van de directe gevolgen van ondervoeding. Alsof dat niet erg genoeg is het verontrustend om te horen dat het aantal hongerige mensen drastisch is toegenomen als gevolg van de enorme toename van de prijzen voor elementaire levensmiddelen.

Maar wat is de reden voor de recente explosie? Volgens de regeringen van de geïndustrialiseerde landen ook in dit geval de belangrijkste inflator is de onstuitbare vraag van de Aziatische regio en de andere opkomende markten. Aan de andere kant milieu-organisaties beschuldigen bio brandstof voor de boost.

Maar naar mijn mening het probleem is ontstaan ​​ergens anders en begon lang voordat porselein was trendy en bio-brandstof een probleem. Het enige ding is dat door middel van bio-brandstof en China het probleem kwam aan het licht. Maar uit te leggen wat ik bedoel Laten we terug gaan naar het jaar 1970, toen nieuwe machines, meststoffen en nieuwe soorten zaden een revolutie in de hele landbouw. En zoals je weet wanneer de levering van een commodity groeit, maar de vraag blijft constant valt in prijs en dat is precies wat de agrarische grondstoffen deed. Nou eigenlijk dalende prijzen voor voedsel zijn niet de slechte zaak zou er niet zijn als neveneffect dat nu duizenden boeren meer verdienen niets. Dus de regeringen van de geïndustrialiseerde landen hadden een fantastisch idee, maar ze betaalde zakt voor alle agrarische producten van de boeren, zodat de boeren konden overleven. Het plan werkte de mensen hadden eten in overvloed en de boeren werd geld voor de productie van te veel, er was maar een ding de politici over het hoofd gezien. Want in plaats van trowing de overproduces afhaalmaaltijden de boeren begonnen hun goederen te verkopen aan ontwikkelingslanden. Het klinkt vreemd, maar is het goedkoper om aardappelen te voeren van Europa naar Afrika dan groeien ze daar en dus de slimme geïndustrialiseerde provincies begonnen hun overproductie van voedsel daar te verkopen. Na een bepaalde tijd deze regeringen, ook vond het idee van de verkoop van onze goederen op de markten van de derde wereld en ik denk dat de reden waarom de ontwikkelingslanden niet mochten beschermende rechten in te stellen tegen deze voedingsmiddelen. De gevolgen voor de boeren van de ontwikkelingslanden desastreus is geweest niet dat ze gewoon hun bestaan ​​verloren ze ook hun landbouwgrond verloren gaan want als je het niet te gebruiken voor een langere periode van tijd er verloren gaat. Dus alles was goed de arme mensen gewerkt om ons voedsel te kopen en konden we gebruiken de overwinning andere grondstoffen die we nodig hadden.

Maar dan tijdens de beurt van het millennium veranderde alles China klom tot een netto-importeur van voedsel en net als China veel andere opkomende markten bouwen steden op hun reproductieve land. Ook de geïndustrialiseerde landen ontdekt bio-brandstof en hoe hoger de olieprijs krijgt de meer agrarische grondstoffen zal worden gebruikt voor die

Wat zeker is, is dat we moeten een manier dat ieder land de kans om zijn eigen voedsel te produceren alleen dit zou het probleem op te lossen is te vinden.

Whats up met de grondstoffen? Voor 8 maanden goud, olie en grondstoffen liepen van de ene plaat naar de volgende. Ik denk dat als iemand me had verteld dat u 100 $ betalen voor een vat olie en $ 1.000 voor een ounce goud in 2008 had ik aangenomen dat hij wel gek zijn. Maar nu door de vriendelijkheid van de zwakke dollar wordt veroorzaakt door de financiële crisis hebben we dit bereikt waarden en in het bijzonder goud lijkt te zijn de veiligste haven tegen de crisis geteisterde financiële markten en de inflatoire draden. Dus ik vraag me af hoe lang kunnen we activeren deze haven?

In 2006 is de Duitse professor dr. Max Otto verwacht een Gold-prijs van 2000 $ per ounce in zijn boek "De crash komt". In de eerste plaats noemde hij dat in 1980 we 852 USD betaald voor een ounce klinkt minder, maar als u er rekening mee de inflatie krijg je een prijs van 2200 dollar dat is 1200 dollar meer dan de huidige stand. Een ander feit is dat tot nu toe alleen maar hebben we 135.000 ton goud te vinden op onze aarde. Dit bedrag had plaats in een kubus met een pagina lengte van 20 meter, en sinds 1942 was er geen jaar waarin de goud-reserves groeiden meer dan 5%. Dus het ding is dat de wereld de huidige geschatte goud eisen bedraagt ​​4000 ton per jaar. Echter, de productie-capaciteit bedraagt ​​slechts 2500 ton, zodat we eigenlijk een tekort in het aanbod van 1500 ton een jaar waarin de prijs verhoogt kreeg. Moet ook worden gezegd dat de Chinese bevolking is toegestaan ​​om goud te kopen sinds 2002, die niet zo voor, dit vergt weer extra 36 ton per jaar. De laatste reden is dat in tijden van een crisis altijd de goudprijs ontplofte zoals in 1971-1974 of in 1977 -1980 toen het vervijfvoudigd hoewel de analisten voorspeld goud zou blijven vallen in prijs.

Hoewel deze feiten zijn zeer interessant de huidige situatie op de goudmarkt moet zeer zorgvuldig worden bekeken, de pauze weg van de vraag van de sieraden industrie (het goud-invoer van India heeft onlangs gevelde van 90%), en de mogelijke verkoop van de oevers van de probleem kan zich in theorie leiden tot een neerwaartse beweging.

Let op: Normaal markten sneller vallen dan dat ze stijgen en dat en het risico dat ze dit doen elke dag groeit dus let op je goud.

Het is geen groot geheim, iedereen weet dat ruwe olie is een strak item dat wordt steeds duurder. Een maand geleden hebben we bereikt de kaap van 100 $ per vat. Dat is ongelooflijk, als je er rekening mee dat dit slechts een paar dollar boven de prijs die wij betaald in de oliecrisis van 1970.

Natuurlijk konden we de zwakke dollar, speculanten, de OPEC, Irak, Iran, Venezuela of gewoon het koude weer de schuld voor deze enorme prijs explosie, en als we geloven in deze redenen zijn de prijs moet gaan terug wanneer deze problemen weer genormaliseerd.

Maar is er niet een veel meer angstaanjagend probleem, dat langzaam weerspiegelt de huidige prijs van ruwe olie? Hoe zit het met het feit wetenschappers voorspeld in het begin van de jaren 90? Ik heb het over de Peak Oil, wat betekent dat we meer olie verbruiken dan we produceren als gevolg van de olieprijs zou exploderen. De wetenschappers van de jaren '90 van de Peak Oil voor het jaar 2010 in ieder geval, alleen een beetje aandenken vandaag kregen we 2008. Een ander punt is de enorme economische groei van de opkomende markten, die meer en meer olie nodig hebben, zodat 's werelds ruwe olie verbruik stijgt elke dag. Het is grappig om te zien hoeveel we afhankelijk zijn van olie en hoe onzorgvuldig wij van afval, de meeste mensen zijn zelfs van mening dat we de olie "alleen" voor onze auto's nodig hebben.

Vandaag de dag echter alles is gemaakt van ruwe olie: onze kleren, medicijnen, 90% van al onze chemische producten en al het andere dat lijkt op plastic. Er is geen dag dat je sommige ruwe olie niet alleen behalve dat je het leven touch in het bos, ver weg van de bewoonde wereld. Dus de grote vraag is wanneer precies we Peak Oil te bereiken of hebben we zelfs nog bereiken. Naar mijn mening de prijs van de periode antwoord op deze vraag.

Opmerking: In honderd jaar de mensen die jaren zullen we eens voor een mok en kan niet geloven dat we echt dit waardevolle grondstof brandde binnen 150 jaar.