Η Robotalisation - μια θεωρία της μια νέα οικονομική επανάσταση

Στα τέλη του 18ου αιώνα η οικονομία μας έχει αλλάξει, σύγχρονα μηχανήματα ήταν ξεδιπλώσει, τον καταμερισμό της εργασίας, ιδρύθηκε και ο κόσμος άρχισε να εργάζεται σε μεγάλα εργοστάσια όπου ήταν ειδικευμένη σε διαφορετικά στάδια εργασίας. Ζητήσαμε αυτή τη διαδικασία εκβιομηχάνισης και να αλλάξει τον τρόπο που εργάστηκε και έζησε με πολλούς τρόπους. Τώρα, σχεδόν 300 χρόνια αργότερα, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια νέα επανάσταση η οποία δυστυχώς δεν έχει ένα όνομα ακόμα, γι 'αυτό έπεσε τόσο ελεύθερος να το ονομάσουμε "robotalisation" προσωρινή.

Θέλω να σας παρουσιάσουμε αυτό το post με ένα νόμο του διάσημου επιστήμονα υπολογιστή Gordon Moore που λέει ότι τα συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών είναι ο διπλασιασμός των επιδόσεών τους κάθε 18 μήνες, οπότε αν συνεχίσουμε με τον διπλασιασμό της απόδοσης του υπολογιστή μας με αυτόν τον ρυθμό θα μπορούσαμε θεωρητικά να είναι σε θέση να δημιουργήσουν ανθρωποειδές τεχνητή νοημοσύνη εντός των προσεχών 30 έως 50 ετών. Αυτό είναι φιλοσοφικά μιλώντας - αλλά είναι γεγονός ότι υπάρχουν ήδη δεκάδες σοφά παιδιά σε πολλά πανεπιστήμια και εταιρείες σήμερα που κάνουν έρευνα για την τεχνητή νοημοσύνη και τις νέες ρομποτικές τεχνολογίες.

Αλλά τι συμβαίνει εάν η τεχνητή νοημοσύνη των μηχανών έχει αναπτυχθεί τόσο πολύ που θα μπορούσε να αντικαταστήσει τον άνθρωπο; Ένας διάσημος οικονομολόγος κάποτε αυτή την κατάσταση που ονομάζεται παράδοξο και εξήγησε τον τρόπο αυτό: αν κάποιος στον κινηματογράφο σηκώνεται έχει ένα πλεονέκτημα, διότι βλέπει καλύτερα? Αλλά αν ο καθένας σηκώνεται ο καθένας βλέπει χειρότερα. Έτσι, αν κάποιος επιχειρηματίας αντικαθιστά τους εργαζομένους του από τις μηχανές, θα έχει σίγουρα ένα πλεονέκτημα, αλλά αν ο καθένας το κάνει, όλοι θα έχουν ένα μειονέκτημα, διότι οι επιχειρηματίες δεν μπορούν να πωλούν τα προϊόντα τους πια ή μάλλον οι άνθρωποι δεν έχουν τα χρήματα για να αγοράσει τα προϊόντα επειδή είναι άνεργοι. Η ψαλίδα μεταξύ των φτωχών και των πλουσίων θα ξεχωριστή πάρα πολύ και το οικονομικό μας σύστημα δεν θα λειτουργεί πια.

Αυτή θα ήταν η χειρότερη περίπτωση. Αλλά καθώς η παλιά κινεζική φιλοσοφία γιν γιανγκ μας είπε κάποτε ότι κάθε σκιά έχει επίσης ήλιο, υπάρχει ένα τεράστιο δυναμικό σε αυτή την τεχνολογία, για ένα δυναμικό που δεν θα μπορούσε να αλλάξει μόνο την οικονομία μας, αλλά θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο που ζούμε σε αυτή τη γη και το πώς μπορούμε συμπεριφέρονται μεταξύ τους και τον πλανήτη μας. Θεωρητικά, έχουμε την ευκαιρία να δημιουργήσουμε έναν κόσμο όπου ο καθένας έχει πρόσβαση σε όλες τις απτές αξίες. Ένας κόσμος χωρίς φτώχεια, οικολογική καταστροφή και τους πολέμους. Ένας κόσμος όπου οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να αποφασίσουν τι να κάνουν με τη ζωή τους. Αλλά αυτό είναι μόνο ένα όνειρο, είναι γεγονός ότι πρέπει να βρούμε ένα νέο οικονομικό σύστημα, ένα σύστημα που βασίζεται στην εργασία του εγκεφάλου και την πνευματική ιδιοκτησία.

Επίσης δεν πρέπει να αγνοούμε αυτή τη διαδικασία επειδή υπάρχουν ήδη χιλιάδες βιομηχανικά ρομπότ σε όλο τον κόσμο που εργάζονται σε εργοστάσια στην ίδια γραμμή συναρμολόγησης, όπου η βιομηχανική επανάσταση άρχισε πριν από 200 χρόνια και όπου οι άνθρωποι εργάστηκαν πριν από 50 χρόνια. Έτσι, κατά τη γνώμη μου το robotalisation έχει ήδη αρχίσει μέχρι τώρα. Μετά τους εργαζόμενους γραμμή συναρμολόγησης πολλές θέσεις εργασίας του τομέα των υπηρεσιών θα ακολουθήσει γηριατρική νοσοκόμες, ταμίες, παραδουλεύτρα ... - όλες οι θέσεις εργασίας που θα μπορούσαν ενδεχομένως να αντικατασταθούν από ρομπότ μέσα στις επόμενες δεκαετίες.