Η Robotalisation - μια θεωρία για μια νέα οικονομική επανάσταση

Στα τέλη του 18ου αιώνα η οικονομία μας έχει αλλάξει, σύγχρονα μηχανήματα ήταν τυλιγμένος έξω, τον καταμερισμό της εργασίας ιδρύθηκε και οι άνθρωποι άρχισαν να εργάζονται σε μεγάλα εργοστάσια όπου ήταν εξειδικευμένη στα διάφορα στάδια της εργασίας. Ζητήσαμε αυτή τη διαδικασία εκβιομηχάνισης και θα αλλάξει τον τρόπο που εργάστηκε και έζησε με πολλούς τρόπους. Τώρα, σχεδόν 300 χρόνια αργότερα, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα επανάσταση που δυστυχώς δεν έχει ένα όνομα ακόμα, γι 'αυτό έπεσε τόσο ελεύθερος να αποκαλούν "robotalisation" προσωρινή.

Θέλω να σας συστήσω σε αυτή τη θέση με ένα νόμο του διάσημου υπολογιστή επιστήμονας Gordon Moore που λέει ότι τα συστήματα πληροφορικής είναι ο διπλασιασμός των επιδόσεων τους κάθε 18 μήνες, οπότε αν έχουμε κρατήσει για διπλασιασμό των επιδόσεων του υπολογιστή μας σε αυτό το ποσοστό θα μπορούσε θεωρητικά να είναι σε θέση να δημιουργήσουν ανθρωποειδές τεχνητή νοημοσύνη μέσα στα επόμενα 30 έως 50 ετών. Αυτό είναι φιλοσοφικό επίπεδο - αλλά είναι γεγονός ότι υπάρχουν ήδη δεκάδες σοφών λαοί σε πολλά πανεπιστήμια και επιχειρήσεις σήμερα οι οποίοι πραγματοποιούν έρευνες για την τεχνητή νοημοσύνη και τις νέες ρομποτικές τεχνολογίες.

Αλλά τι θα συμβεί αν η τεχνητή νοημοσύνη των μηχανών έχει αναπτυχθεί μέχρι τώρα ότι θα μπορούσε να αντικαταστήσει τους ανθρώπους; Ένας διάσημος οικονομολόγος μια φορά, χαρακτήρισε αυτή την κατάσταση ένα παράδοξο και εξήγησε τον τρόπο αυτό: αν κάποιος σε έναν κινηματογράφο αντιστέκεται έχει ένα πλεονέκτημα, διότι βλέπει καλύτερα? Αλλά αν όλοι αντιστέκεται καθένας βλέπει χειρότερα. Έτσι, αν ένας επιχειρηματίας αντικαθιστά τους εργαζομένους του από μηχανές, θα έχει σίγουρα ένα πλεονέκτημα, αλλά αν ο καθένας το κάνει, όλοι θα έχουν ένα μειονέκτημα, διότι οι επιχειρηματίες δεν μπορούν να πωλούν τα προϊόντα τους πλέον ή μάλλον οι άνθρωποι δεν έχουν τα χρήματα να αγοράσουν τα προϊόντα επειδή είναι άνεργοι. Η ψαλίδα μεταξύ των φτωχών και των πλουσίων θα ήταν πάρα πολύ ξεχωριστό και οικονομικό μας σύστημα δεν θα λειτουργούσε πια.

Αυτό θα ήταν η χειρότερη περίπτωση. Αλλά καθώς το παλαιό, κινέζικο γιν γιανγκ φιλοσοφία μας είπε ότι μια φορά κάθε σκιά έχει, επίσης, τον ήλιο, υπάρχει ένα τεράστιο δυναμικό σε αυτή την τεχνολογία, ένα δυναμικό που δεν μπορεί να αλλάξει μόνο την οικονομία μας, αλλά θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο που ζούμε σε αυτή τη γη και το πώς εμείς συμπεριφέρονται μεταξύ τους και τον πλανήτη μας. Θεωρητικά, έχουμε την ευκαιρία να δημιουργήσουμε έναν κόσμο όπου ο καθένας έχει πρόσβαση σε όλα τα υλικά αξίες. Ένας κόσμος χωρίς φτώχεια, οικολογική καταστροφή και τους πολέμους. Ένας κόσμος όπου οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να αποφασίσουν τι θα κάνουν με τη ζωή τους. Αλλά αυτή είναι απλά ένα όνειρο, είναι γεγονός ότι πρέπει να βρούμε ένα νέο οικονομικό σύστημα, ένα σύστημα που βασίζεται στην εργασία του εγκεφάλου και της πνευματικής ιδιοκτησίας.

Επίσης, δεν πρέπει να αγνοούμε αυτή τη διαδικασία επειδή υπάρχουν ήδη χιλιάδες βιομηχανικά ρομπότ σε όλο τον κόσμο που εργάζονται στα εργοστάσια στο ίδιο γραμμές συναρμολόγησης, όπου η βιομηχανική επανάσταση ξεκίνησε πριν από 200 χρόνια και όταν άνθρωποι εργάστηκαν πριν από 50 χρόνια. Έτσι, κατά τη γνώμη μου η robotalisation έχει ήδη αρχίσει μέχρι τώρα. Μετά τη γραμμή συναρμολόγησης των εργαζομένων πολλές θέσεις εργασίας του τομέα των υπηρεσιών θα ακολουθήσουν γηριατρική νοσοκόμες, ταμίες, παραδουλεύτρα ... - όλες οι θέσεις εργασίας που θα μπορούσαν ενδεχομένως να αντικατασταθούν από ρομπότ μέσα στις επόμενες δεκαετίες.